Większość ludzi uważa, że chemia organiczna jest bardzo trudna, niektórzy wręcz myślą, że nie można się jej nauczyć. Owszem jest trudna ponieważ by móc ją zrozumieć musimy mieć dobre podstawy z chemii nieorganicznej, chemii fizycznej, czy nawet z chemii analitycznej. Bez tych podstaw uczenie się chemii organicznej (czy jakiegokolwiek przedmiotu ścisłego) na pamięć mija się z celem. Na pamięć to można (a nawet trzeba dla treningu mózgu) uczyć się wierszy. Dlatego kilka rozdziałów poświęcone zostało przypomnieniu najważniejszych informacji z chemii nieorganicznej.

1. Główne wartościowości pierwiastków.

Według koncepcji wiązania chemicznego Lewisa i Kossela, każdy pierwiastek dąży do osiągnięcia konfiguracji elektronowej najbliższego mu gazu szlachetnego. Może to zrobić na dwa sposoby:

· Uwspólnić parę elektronów i utworzyć wiązanie kowalencyjne – koncepcja Lewisa (para może pochodzić od jednego z atomów, lub po jednym elektronie od każdego atomu).

· Pierwiastek bardziej elektroujemny zabiera innemu/innym pierwiastkom brakujące mu do oktetu elektrony. W ten sposób utworzone zostaje wiązanie jonowe – koncepcja Kossela.

W chemii organicznej mamy do czynienia głównie z niemetalami (C, H, N, O, Cl, Br, I, P), które łączą się ze sobą wiązaniem kowalencyjnym, dlatego przyjrzymy się bliżej tym wiązaniom.

Ważną rolę odgrywa pierwiastek wodór. Ze względu na średnią wartość elektroujemności, z większością pierwiastków tworzy on wiązanie kowalencyjne. W cząsteczkach obojętnych dowolny pierwiastek X z atomem wodoru tworzy tyle wiązań ile mu brakuje (lub ma nadmiar) elektronów walencyjnych do osiągnięcia oktetu. Jeśli weźmiemy pod uwagę pierwiastki grup głównych (pierwiastki bloku s i p) to liczba elektronów walencyjnych dla tych pierwiastków równa jest numerowi grupy, lub numerowi grupy pomniejszonemu o 10. Zauważmy ciekawą zależność:

Więcej